EnseTıraşı

Ahir zamandayız ve ahir zaman şartlarında, hepimizin sıklıkla dile getirdiği bir endişesi vardır. Zamanın kötü olduğu, giderek daha da kötüleştiği, annelerin ve babaların çocuğuna mutlaka sahip çıkması gerektiği, aksi halde çocukların yoldan, dinden çıkmasının çok kolay olacağı vs. vs. Ahir zamana, ortamın ne kadar kötü olduğuna, böyle bir zamanda çocuk yetiştirmenin ve onları doğru yolda muhafaza etmenin zorluğuna dair bir söz ile ne zaman karşılaşsam, aklıma Rûm sûresinin âyetleri geliyor.

Rûm sûresi ayet otuzda, Âlemlerin Rabbi, “Sen yüzünü hanîf olarak dine çevir” buyuruyor; ve sonra, yüzümüzü hanîf olarak dine çevirmenin nasıl gerçekleşeceğini gösteriyor: “Allah’ın fıtratına ki, O, insanları bu fıtrat üzere yaratmıştır. Allah’ın yaratmasında bir değişme bulamazsın. İşte dosdoğru din budur. Fakat insanların çoğu bilmezler.” Ebu Hureyre’nin(ra) rivayet ettiği meşhur hadis, bu gerçeğe dikkat çekiyor. Efendimiz (a.s.) bir keresinde “Her çocuk fıtrat üzerine doğar” buyurduktan sonra, bu sözünü teyid için ashâbına ‘Şu âyeti okuyun’ demiş ve Rûm sûresi ayet 30’u okumuştur. Ayeti okuduktan sonra söylediği söz ise şu şekilde olmuştur: “Çocuğu anne ve babası Yahudileştirir veya Hıristiyanlaştırır veya Mecusîleştirir. Tıpkı hayvanın doğurunca, azaları tam olarak yavru doğurması gibi. Siz kesmezden önce, kulağı kesik olarak doğmuş hayvana rastlar mısınız?” Başka bir rivayette ise, “Doğan hiçbir çocuk yoktur ki, konuşmaya başlayıncaya kadar şu din üzere olmasın” buyurduğu bildirilmektedir. Hadisin gösterdiğine göre, anne-baba eğer çocuğun yaratılmış olduğu bu fıtratı tahrip etmez ise, çocuğun İslâm üzere başlayan hayat yolculuğunu İslâm üzere sürdürmesi mutlaktır. Hadis “Çocuğu anne babası Yahudileştirir, Hıristiyanlaştırır veya Mecusîleştirir” dediği halde, “Çocuğu anne babası Müslümanlaştırır” dememektedir. Her çocuk, fıtratına dışarıdan bir müdahele olmaz ise hakikati bulur. Anne babaya düşen görev ise, çocuğu Müslümanlaştırmak değil, zaten Müslüman fıtrat üzere doğan çocuğun bu saf hal üzere kalmasını sağlamak için yetiştirmektir. İslâm’a göre, insan özü itibarıyla temizdir; doğrultulmaya, temizlenmeye değil, bu aslî halinin korunmasına ihtiyacı vardır. Dolayısıyla anne babanın görevi, bir yanlışı doğruya doğru yontmak değil; bir doğruyu yanlıştan korumaktır. Eğerek değil, dik tutarak büyütüp yetiştirmektir.